Ondernemen heeft twee kanten

Ik ben niet geboren als rasechte ondernemer – ik kom zelfs niet uit een ondernemersfamilie. Neen, ik was gewoon een meisje uit het dorp. Eentje die haar goesting deed, en af en toe tegendraads kon zijn. School? Pffff … zoveel onnuttige zaken om af te rammelen. Of uit het hoofd te leren. Wat had ik daaraan? De school van het leven: die sprak me meer aan.

Vandaag leer ik graag. En wil ik over álles meer weten. Over hoe ons denken en doen in elkaar zit. Over hoe we reageren op stress. Over alles wat er gebeurt in de snelle wereld van vandaag. Over hoe we omgaan met geluk en ongeluk, succes en tegenslag. Over de verschillende vormen van ondernemerschap …

Rationeel vs. emotioneel

Vroeger was ik nooit met cijfers bezig. Maar als zelfstandige kun je niet anders. Je moét geld verdienen. Genoeg om van te leven. En hopelijk meer dan genoeg, zodat je er na de investeringen ook nog van kunt genieten. Je moet weten waar je aan toe bent, om niet achterover te vallen als de fiscus aanklopt. Je moet op tijd je sociale bijdragen voldoen, je kosten inbrengen. Je moet je werk zo efficiënt mogelijk doen. Want hoe meer je gedaan, verkocht of geproduceerd krijgt, hoe beter je cijfers.

Als eenmanszaak vloeit mijn privéleven onvermijdelijk door mijn zakelijke leven. Ik probeer álles zo efficiënt mogelijk te doen, want time is money. Tijden bijhouden, verliesuren bekijken, productiefouten beperken. Maar ook naar de winkel gaan, kleren kopen, het huis onderhouden. Door alles aan een uptempo uit te voeren, mis je veel. Er is geen fun, want daar is geen tijd voor. Er is geen beleving, want je bent in je hoofd al bezig met de volgende taak of opdracht. Herken jij dat ook?

Emotioneel vs. rationeel

Zo kom ik bij de emotionele kant van ondernemen, met al zijn mooie én minder mooie facetten. In het begin was ik nogal goedgelovig. Ik had met iedereen het beste voor. Ze zouden me later wel betalen. Als ik ooit hulp nodig had, zouden ze zeker hetzelfde voor mij doen. Zo krijg je een paar keer het deksel op je neus. Wat een keiharde realiteit, die ondernemerswereld waarin zaken en gevoelens vaak niet samen gaan. Maar daar wringt het bij mij. Zó erg dat ik bijna zei: “Nu is het genoeg. Ik stop ermee. Ik steek mijn hart en ziel in mijn zaak, en dan krijg ik zoveel teleurstellingen in de plaats.”

Ik weet het: dit is een leerpunt. Maar ook een keerpunt. Ik wil de moed vinden om te blijven geloven in mezelf en door te gaan. Om me niet aan te passen aan de anderen, maar dicht bij mezelf te blijven. En te beseffen dat dit oké is.

Rationeel én emotioneel

In 2019 wil ik rationeel en emotioneel ondernemen combineren. Ik wil doen waar ik gelukkig van word, ook al ben ik dan soms een tikkeltje inefficiënt bezig. Ik wil doen wat ík wil, en niet wat anderen verwachten van mij. Ik wil kiezen voor mezelf, en dat als grootste waarde inzetten voor de klanten die geloven in mijn potentieel. Want als we vaker zijn wie we écht zijn, dan zal de ondernemerswereld een beetje mooier worden. Daar ben ik rotsvast van overtuigd.

Ik wens je warme kerstdagen toe. Met erg veel liefde en gezelligheid!

Liefs Sanne